„Na ogrom informacji o tym rodzaju raka składa się wiele sprzyjających okoliczności
1. dostępność badania szyjki macicy,
2. istnienie kilku, wzajemnie uzupełniających się metod jego wykrywania,
3. możliwość pobierania, nawet powtarzalnego, części szyjki do badań mikroskopowych, ostatecznie rozstrzygających o rozpoznaniu,
4. skuteczność leczenia i rehabilitacji,
5. możliwość dłuższej kontroli po leczeniu, a przede wszystkim nie powodujący żadnych ujemnych następstw rodzaj przeprowadzanych badań,
6. istnienie sygnałów zagrożenia nowotworowego, jak np. krwawienia po stosunkach lub po zaprzestaniu miesiączkowania w okresie przejściowym (klimakterium), łatwo zauważalnych przez kobiety.
Na szczególną intensywność badań nad tym nowotworem wpłynął fakt, że zyskał on sobie miano „raka matek", ponieważ częściej występuje u kobiet rodzących niż u nierodzących.
Zakres badań nad różnymi czynnikami, mogącymi wykazywać związek z powstawaniem raka szyjki macicy jest także szeroki i to zarówno w poszukiwaniu przyczyn pojedynczych, jak i wielu równocześnie. Na przykład w 1968 roku I. Rotkin i M. D. Cameron zbadali aż 120 takich zmiennych, zestawionych w kilka następujących grup“(6)